Het ‘sigarenmagazijn’ was ooit in het bezit van ene Zoetendaal, maar ging later over in handen van de familie Meijer. Meijer zelf was een stevige, wat oudere man, steevast gekleed in een gilet met in het benedenzakje een gouden horloge aan een al even gouden ketting. Hij runde niet alleen het sigarenmagazijn, maar ook het naastgelegen café “De Bierparel”. Er waren momenten dat hij via een tussendeur op en neer moest stiefelen tussen sigarendoos en tap.
 
Meijer verkocht alle soorten sigaren, sigaretten, shag en pruimtabak. In de etalage hing een groot reclamebord voor Niemeijers Sterling Shag en één voor Van Nelle Shag. Buiten aan de gevel een mooie ouderwetse sigarettenautomaat. Er was geen doos of pakje of zakje in het hele magazijn te vinden, waarop ook maar één waarschuwing stond dat roken schade berokkent aan lijf en leden en maatschappij. Er was misschien nog niet eens een minister voor volksgezondheid en als-tie er al was stak-tie gewoon zelf een sigaret op (de huidige minister voor volksgezondheid doet dat stiekem ook, naar het gerucht in Den Haag gaat).  
 
Het kon Meijer allemaal niks schelen als zijn klanten hun longen en luchtpijpen wilden asfalteren. Of dat ze zich in het belendende café te buiten gingen aan Hengelo Bier (want dat werd daar getapt). Dan moesten ze zich maar verzekeren en ook daar maakte Meijer reclame voor: voor de “Holland-Dordt van 1859”. Het stond hoog op de gevel.