Johan Cruyff is voor jongere generaties eerder bekend vanwege zijn one-liners dan vanwege zijn voetbalcapaciteiten. Toch was hij wat mij betreft de beste speler ter wereld (ik kon die uitspraak pas over de lippen krijgen nadat Cruyff óók bij Feyenoord was gaan voetballen). Hij was niet alleen een geniale voetballer ‘van zijn eige’, maar kon ook een heel elftal beter laten spelen. Van dat soort spelers is er voor- en nadien nooit meer één geweest.
 
In 1973 speelde het Grote Ajax – met Cruyff (en Neeskens) in de gelederen –  tegen het Grote Noordwijk (net algemeen landskampioen bij de amateurs geworden, jawel en jazeker!). Hans Plaatzer (eigenlijk reserve in die tijd) en Kees Karsten (nooit reserve, altijd paraat) worden hier door Cruyff afgetroefd, indachtig diens filosofie:  "In voetbal is het simpel: je bent op tijd of je bent te laat. Als je te laat bent, moet je zorgen dat je op tijd vertrekt.”
 
Plaatzer én Karstens – hoe goed ze ook waren – waren te laat. Ze waren vergeten om op tijd te vertrekken.