Van Simon Vestdijk is bekend dat hij al vóór de oorlog was gaan samenwonen met Ans Koster-Van Zijp, zijn gewezen hospita uit Den Haag. Zij speelde een allesverzorgende rol, als minnares, als secretaresse én ook als degene die Vestdijk opving en verzorgde als hij weer eens geteisterd werd door één van zijn vele depressies. Een vrouw ook die als de spreekwoordelijke hellehond op de vloermat lag in het huis – in Doorn – waar ze beide waren gaan wonen. Ze was een sta-in-de-weg voor Simons – soms wat onbeholpen – liefdesavonturen (Henriëtte van Eyck), maar ze was er altijd wel en Vestdijk liet het zich allemaal graag aanleunen.
 
Ans van Zijp, was op Tweede Kerstdag 1891 in Noordwijk geboren, als dochter van de huisschilder Lambert van Zijp. Ze was al 31 toen ze op 27 september 1923 in Noordwijk trouwde met ene Reijer Hendrik Koster, die afkomstig was uit Krommenie. Ze moeten zich in Den Haag gevestigd hebben, want daar duikt Ans weer op in de Vruchtenbuurt als ze – weduwe inmiddels – Vestdijk als huurder onderdak verschaft. Ans Koster-van Zijp stierf in 1965 in Doorn. Simon Vestdijk trouwde daarna met Mieke van der Hoeven (al volop gemodelleerd in de prachtige Victor Slingelandt-cyclus), kreeg 2 zonen en stierf zelf in 1971. Hij werd in Den Haag begraven op Eyk en Duinen, niet ver van de Vruchtenbuurt waar hij had gewoond.
 
NB Er is overigens nog een wat apocrief verhaal over Vestdijk die – kort na zijn afstuderen als arts – in de buurt van Noordwijk waarnam in verschillende praktijken en zich daartoe op een motor door Noordwijkse dreven bewoog. Maar dat verhaal heb ik jammergenoeg nooit ergens bevestigd gekregen.