Je fietst op een mooie zomerdag in de Tiergarten in Berlijn en stuit op een kleine gedenkplaat. Plek van Herinnering, zoals er zoveel zijn in Berlijn. De gedenkplaat roept de even chaotische als revolutionaire gebeurtenissen tot leven, die zich afspeelden kort na de Eerste Wereldoorlog in hetzelfde (en toch andere) Berlijn.
 
Op deze plek  werd Karl Liebknecht vermoord op 15 januari 1919, na eerst samen met Rosa Luxemburg te zijn gearresteerd, verhoord en gefolterd. Liebknecht en Luxemburg waren de oprichters van de zgn. Spartakistenbond, later omgevormd tot de KPD, de Communistische Partij van Duitsland. Zij waren het die – als afgevallen socialisten, voor wie de revolutie niet ver genoeg ging – in opstand kwamen tegen de socialistische regering van Friedrich Ebert die prompt naar Weimar moest uitwijken. Dat liet de Grote Ebert (hij wordt nog steeds als één der aartsvaders van de Duitse democratie gezien) niet op zich zitten. Hij liet zijn partijgenoot Gustav Noske de orde herstellen met behulp van nieuw gevormde vrijwilligers knokploegen, ook wel Freikorpsen genaamd. Deze Freikorpsen zouden later de kernen vormen waaruit de SA van nationaal-socialist Adolf Hitler gerekruteerd werd.
 
Zoveel verschillende socialismen en ze vraten elkaar allemaal op.
 
In de nacht van 14 op 15 januari 1919 werden Rosa Luxemburg en Karl Liebknecht in Berlijn door diezelfde Vrijkorpsen vermoord (en niet door ehemalige Pruisische officieren, zoals de gedenkplaat suggereert). Liebknechts lichaam werd als "onbekend lijk" afgeleverd bij een politiebureau; Luxemburgs lichaam werd in het Landwehrkanaal geworpen, waarin in de loop van de daarop volgende weken nog honderden vermoorde – vaak vermeende – spartakisten zouden belanden. Pas op 13 februari 1919 konden Rosa Luxemburg en Karl Liebknecht begraven worden.
 
Karl Liebknecht en Rosa Luxemburg waren goede bekenden (‘Kameraden’) van de Noordwijkse notarisdochter Henriëtte Roland Holst-van der Schalk. Ook een socialiste, maar waarschijnlijk weer van een andere soort. Niettemin en toch: Henriëtte schreef bij de dood van haar beide Kameraden in Berlijn een ontroerend in memoriam, dat aanvankelijk werd afgedrukt in ‘De Nieuwe Tijd’ van 1 Februari 1919 en kort daarna als aparte uitgave bij J.J. Bos en Co. In Amsterdam. Alles onder de titel Den gevallen helden ter eere: Rosa Luxemburg en Karl Liebknecht.