Blijkbaar was er iets gebeurd met burgemeester Pické, waardoor in Noordwijk alle bestuurlijke remmen los gingen. Geen gezapigheden meer die troef waren, maar gare rapen. Wát er nu allemaal precies aan de hand was, in november 1879 – wordt niet erg duidelijk en eigenlijk is dat ook niet relevant. Het is vooral de verslaglegging van de raadsvergadering die wat mij betreft tot grote hilarische hoogten reikt.
 
Het begint er al mee dat de burgemeester de vergadering niet wil voorzitten en de hamer overgeeft aan de oudste wethouder, Kroon, die daar ook niet op zat te wachten (‘als het niet anders kan, moet het maar’). Er moet blijkbaar vertrouwen worden uitgesproken in de burgemeester naar aanleiding van een artikel in het Leidsch Weekblad, maar nu ziet Kroon zijn kansen schoon en hij zegt zich daarover niet te willen uitspreken (hij is het te dikwijls met de burgemeester oneens).
 
Dan komt het lid Everwijn met de mededeling dat een aantal leden hebben tegengestemd, terwijl ze niet wisten waarvoor ze stemden en dat ze eigenlijk vóór waren. Tot overmaat van ramp is het lid Van der Weyden überhaupt nog niet uitgestemd. Die interventie leidt tot een kakofonie van opmerkingen, die feitelijk allemaal een eigen uitleg bedoelen te geven aan het oorspronkelijke voorstel (waarvan niemand meer weet wat het was). Kroon begint er nu wel zin in te krijgen en waar de raad zich in meerderheid tegen de strekking van het krantenartikel lijkt te willen uitspreken, heeft hij toch opeens veel zinnige opmerkingen in het artikel ontdekt.
 
Everwijn blijft papagaaien dat het allemaal niet is zoals het is, Paardekooper bemoeit zich er ook mee met de mededeling dat hij er niks van af weet en Van Konijnenburg weet in ieder geval te vertellen waarover het voorstel niet gaat (over de onfeilbaarheid van de burgemeester). Uiteindelijk spreekt men zich wel in vertrouwen richting de burgemeester uit. Die mag tot zijn dood in 1885 de scepter blijven zwaaien in dit dolgedraaide kippenhok en werd er nadien heilig verklaard. Wat hij met wethouder Kroon gedaan heeft is niet bekend, maar die zal er na zijn ongewilde interim voorzitterschap en gewilde intrigantengedrag bekaaid van afgekomen zijn.
 
De raadsvergadering moet de meest surrealistische zijn geweest, die ooit in Noordwijk en verre omstreken gehouden is. Als iemand het allemaal nog erger weet, hoor ik dat graag.