hille2

Bijgaand plaatje is afkomstig uit “Zwerftochten door ons land: Zuid-Holland”, een album vol plaatjes, die je al in de vroege jaren twintig kreeg bij aankoop van een rol beschuit van de N.V.Koek-en beschuitfabriek v/h G. Hille & Zoon te Zaandam. Het album is nog steeds volop antiquarisch te koop. De plaatjes zelf zijn van de hand van de schilder Bernard van Vlijmen (1895-1977), een man die zich vooral toelegde op portretten en landschappen, maar die ook voor toegepaste kunst zoals affiches en (dus)  beschuitplaatjes zijn palet niet omdraaide. Hij maakte ook vele tekeningen voor de Groene Amsterdammer.

Van Vlijmen moet een verkwikkend type geweest zijn, vol met de nodige relativering van zijn werk, straight en verstoken van iedere vorm van parmantigheid. Als je naar zijn ‘plaatjes’ kijkt vind je dat naar mijn gevoel daarin ook terug. Over zichzelf zei hij: “Een kunstschilder, mits niet eigenwijs, niet pedant of met zichzelf ingenomen, wordt overal geaccepteerd. Ik schilderde, omdat ik ’t niet kon laten, c’était dans ma peau, mooi of lelijk, o ja, ik maakte ook wel eens minder geslaagde producten, maar ik deed met de discipline van mijn vader in mij, altijd mijn best. En als men mij vroeg “heeft u altijd inspiratie…”, dan antwoordde ik overtuigend… “inspiratie… onzin”. Een schilder moet dermate gelukkig zijn met zijn gave, dat hij dag en nacht moet kunnen werken. Wachten op inspiratie is verknoeien van tijd!” Kom er nog maar eens om.

Noordwijker Leo Hooijmans brengt elders op internet een heus tribuut aan deze ten onrechte vergeten schilder die met zijn ‘plaatjes’ intussen wél het hele Nederland van de jaren  twintig van de vorige eeuw voor het nageslacht heeft vastgelegd. Een Nederland dat ook ten onrechte vergeten is.