Het was erg gemakkelijk om een ansichtkaart van Noordwijk te maken onder de titel ‘strandgezicht’. Het leek net of alle kaarten verschillend waren, en dat waren ze ook, maar er waren ook verschillende gradaties van ‘ verschillend’. Deze twee kaarten verschilden eigenlijk nauwelijks van elkaar. Als fotograaf kon je gewoon blijven staan waar je stond, met je camera op een driepoot in het kimmetje, opgerolde broekspijpen tegen het water en knippen maar. Je hoefde er alleen maar voor te zorgen dat je steeds weer een ‘andere groep’ mensen liet poseren, het hoefden niet eens ‘andere mensen’ te zijn. De rest ging vanzelf. De zee hielp een handje door af en toe een golfje voorbij te laten komen, dan weer niet. Een meeuw vloog af en toe door het beeld en af en toe niet. In een oogwenk had je er weer een paar foto’s bij die allemaal als ‘verschillende’ foto’s in de rekken kwamen.
De Restjes 121: Verschillend
