foto "Koeren" is een synoniem voor het maken van dierengeluiden, met name van duivengeluiden. Het kan ook nog de meervoudsvorm zijn van ‘koer’ en dan wordt daar een ‘kraai’ mee bedoeld. Maar veel verder dan dat reikt het allemaal niet.

Als je – andersom – het Duitse woord "Kurhaus" dus vertaalt met "Koerhuis" sla je de plank een aardig stukje mis. Een ‘koerhuis’ zou ik – ingevolge bovengeschetste vertalingen – eerder associëren met een duiventil dan met een luxueus hotel aan de kust (ofschoon de jaren-zeventig appartementen ter linker- en ter rechterzijde van het huidige Huis ter Duin wel veel weg hebben van een duiventil of ‘pigeon hole’). Hier wordt – kortom – in de Nederlands-Duitse taalverwantschap een beetje te veel ‘geflauskesseld’.

Een "Kurhaus" was een gelegenheid waar je een kür kon ondergaan – in het Nederlands zeer wel te vertalen met ‘kuur’. ‘Kurhaus’ vertalen met ‘kuurhuis’ past dus eigenlijk beter, ofschoon wij Nederlanders niet zulke taalpuristen zijn en graag buitenlandse woorden, die mooi klinken hartelijk in onze taal opnemen. Het Duitse woord "überhaupt" is ook zo’n mooi woord dat we niet vertalen (laat staan dat we het vertalen met ‘opperhoofd’, zoals een oude klasgenoot van mij dat ooit eens deed).

Maar op deze kaart is het allemaal nog erger dan dat: er wordt ook nog eens stevig gecontamineerd, wat eveneens een doodzonde tegen de taal mag heten. ‘Huis ter Duin’ heette ‘Huis ter Duin’ en niet ‘Koerhuis ter Duin’ of voor mijn part "Kurhaus auf’m Düne" of zoiets.

Wat hier had moeten staan was dus ‘Kurhaus Huis ter Duin’ of ‘Kuurhuis Huis ter Duin’. Niks anders dan dat. Maar goed, het was 1906, Noordwijkers kropen nog nat achter de oren net uit hun duindelletje omhoog, ze waren nog niet zo gewend aan een neologisme als ‘Kurhaus’ en ze wisten wel wat ‘koeren’, maar niet wat ‘küren’ was.