Volgens sommigen moet Susan Smit – fotomodel, schrijfster en zelfverklaard heks – het mooiste zijn geweest wat Noordwijk ooit heeft voortgebracht, maar zelf heeft ze niet zo heel veel met Noordwijk meer op. In HP/De Tijd van 5 december 2008 wordt ze in de serie "Jonge Jaren" geportretteerd als ‘Kind aan Zee’ en zo mag je haar als kind van een voormalige Noordwijkse badman wel noemen. "Vader Smit had een blauw-wit geverfd houten strandhuis van waaruit hij windschermen, strandstoelen en ligbedden verhuurde. ’s Zomers zette hij bij het ochtendgloren met een paar hulpjes alles uit op een strook strand voor Grand Hotel Huis ter Duin en dan konden de gasten komen. Susan Smit was er heel vaak. "Ik woonde zowat op het strand.""
En verderop: "Noordwijk zit diep in haar genen. Een verre voorvader van moeders kant (de onvergetelijke P.Vink?) was er min of meer verantwoordelijk voor dat het vissersdorp zich ontwikkelde tot badplaats. Hij kwam namelijk als eerste Noordwijker met door paarden getrokken badkoetsjes, waarmee mensen voor een ‘zuiverend en helend’ zeebad, zoals dat heette, het water ingingen."
Maar hoezeer dat hele Noordwijk ook in haar genen zit, zelf voelde ze er eigenlijk helemaal geen band mee. "Ze wist al vroeg dat ze niet in Noordwijk wilde blijven wonen, want ze vond het dorp met zijn sociale controle te benauwd en het dorpsleven te beperkt. Als jong meisje zat ze altijd met haar neus in de boeken en daarin proefde ze een wereld waar anders werd gedacht en geleefd, een wereld die ze zelf ook wilde ontdekken."
Haar kans kwam toen ze in nog steeds datzelfde Noordwijk op datzelfde strand door twee verschillende fotografen gevraagd werd als model. Ze schreef zich in bij een modellenbureau en weg was ze.
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 
ik,heb ook altijd met mn neus in de boeken,gezeten,ikvoel me nog steeds verbonden,met het zeedurp,daar kan het niet bij susan niet aan liggen,ze kwam vroeger vaak,bij me metdr vader langs,haar oom nora,was een vriend vanme,enkele keer sprak ik haar,bij broer rob,badmanbij palm plaza,nora had ook van die geweldige verhalen,zal het toch in de genen zitten,mn vader was de eerste keeper van noordwijk,ben de fotos kwijt,das erger,ook nieuwe ontdekkingen gebouwtje naast van schie,wie was de eigenaar ,wat washet,een bazar!
En toch kan je waarheid niet altijd schrijven.
Lees wat hier staat:
Haar vader was badmeester in Noordwijk. Levensgenieter pur sang die drank niet uit de weg ging. De relatie met mijn vader is erg bepalend geweest voor hoe ik in de liefde sta. Hij had twee gezichten: of vrolijk of depressief. Door de drankzucht van mijn vader voelde ik mij onveilig. Ik heb altijd naar de veilige liefde gezocht. Nu niet meer, nu ben ik klaar voor avonturen, klaar voor moed in de liefde.
Mijn opa en oom waren ook badman, mijn broer is het nu. Ik kom uit een geslacht van mannen die van de elementen houden, van vrij zijn. Ja, vrouwen komen ook voor in het leven van een badman. Mijn vader was een vrijbuiter, en dat ben ik ook. Ik vind het heerlijk om in columns lekker dwars te zijn. Meestal hebben kinderen een vader die de draak met ze steekt, Plagerijtjes. Dat kende ik niet en dus was ik als kind vrij weerloos tegen plagerijen. Gevolg: ik ging nog extremer vluchten in mijn dromerijen. Soms denk ik dat ik journalist ben geworden om de mensen een stap voor te zijn, zodat ze me niet meer in de maling konden nemen. Nu is dat niet meer nodig.
Op het strand van Noordwijk werd ze door een fotograaf aangesproken. Ik was zestien, en voor ik het wist zat ik het modellenwereldje. Ook nog in Parijs. Iedereen vond het geweldig. Ik zat daar met meisjes in een appartement. Niemand was gelukkig: of te veel werk of te weinig werk. Drugs kwamen voorbij. Ik voelde me algauw een vreemde eend in de bijt. Wist: dit is een droom van iemand anders. Tien jaar heb ik het volgehouden, de laatste jaren als halfbaan. Het was een belangrijk moment toen ik besefte: dit is niet mijn droom. Ik ben Nederlands gaan studeren en toen mijn eerste boek uitkwam ben ik een nieuw leven begonnen: als schrijfster. Ik kon toch niet de ene dag in het krantje van de Schoenenreus staan en de volgende dag een interview geven aan De Telegraaf.
http://www.susansmit.nl/interv-wenmi-elsevier-1.html
mooi verhaal,ron,maar bestudeer dat gebouwtje eens voorme,tussen landbouw en van schie,van wie was het,en wie was nou de eerste,keeper van noordwijk.mn vader liep zn hele leven met die eerste elftal fotos ,jammer dat ze weg zijn,volgens jaap exter en marten mop,manjoe ennic,van beelen was meeuwenoord de laatste keeper,zeeboys en norvicus,die gingen failliet,hij was de eerste keeper,zeiden ze,in noordwijk boek staan weer andereverh.de tyd verandert alles,gr.allemaal.klaas.
@Ron: De waarheden haal ik letterlijk uit de HP/De Tijd. De ‘andere’ waarheden die jij vermeldt komen in flarden ook wel langs in datzelfde verhaal, maar dat zijn de waarheden die ze zelf maar moet vertellen. Wat ik saillant vond in dat HP/De Tijd verhaal was dat ze per se uit Noordwijk weg wilde om redenen die ikzelf ook gevoeld heb.En waarom ik ook ben weggegaan.
@ Meeuwenoord: vertel eens wat meer over je keepende vader, Klaas. Ik was zelf idolaat van Jaap van der Niet – machtige keeper – die later nog een tijdje scheidsrechter was in het betaald voetbal. Zie ook mijn eerder blog over hem: http://www.volkskrantblog.nl/bericht.php?id=202407
ik,denk door oorlogs ervaringen,is mn vader de wereld anders gaan bekijken,zn grootste schok,zei hij ,is dat je door je vroegere klasgenootjes,twee inmiddels,die agent,waren geworden in noordwijk,ze zaten vroeger op de jongens school innw binnen,vlakbij jou vroegere woonhuis,van huis wordt gehaald,hij kon vluchten,door een scharnierende trap,die uitkwam,opde schuur,zat twee jaar onder gedoken in duinrell,met zn vele razzias dar,ontvluchtte,2 maal de trein naar duitsland,hongeroedeem ophet einde vd oorlog,de bunkers waren in 43 klaar,entoen moesten vele nw naar teutonia werken,of onderduiken,hij bemoeiden na de oorlog,niet meer met politiek,waar hij daarvoor wel actief inwas,hij werkte practisch dag en nacht,voor zn gezin en land weer opbouwen,zei die,over de voetbal meer zo,eerst bakkie bij els klaas.
jaap,van de niet heb ik veel zien keepen,in de tijd van de vlieg,map marijt,debink,de kikker,gewldige katachtige keper,je had ook van nierop,mn vader voetbalde vroeger bij norvicus die gingen failliet,ze richten de zeeboys op,meestal votb,ze op strand,geld was er niet in die tijd,en velden waren erookniet,ze huurden wel eens wat bij een boll,boer of gingen bij sjc vtb,hij richtte met zn vrienden vv,nw op,begin 30 rjr,keepte 3jr nog,veelal,in eerste elftal,maar bij een wedstrijd tegen aartsvijand,ouickboys,brak hij een sleutelbeen,je mocht in die tyd als,aanvaller,de keeper met bal enal in doel smijten,engelisch steel noemde ze dat,menige keeper brak wat,daarom werd later keeper beschermd,recent kwam boek uitvan vv,nw,geen woord over mn vader,ik heb nog niet alles gelezen,het boek is wel interresant,mn vader speelde in de tyd van nic,vanbeelen,jaap exter ,die stonden voorhem te backen ,voor de snoer,schuilenburg,manjoe,wered elftal,zeidie,hij was trots opde fotos die,hij had,niemand kreegze,ik heb ze dikwijls gezien,wij denken dat ie ze heeft meegenomen na zn overl.de mensen die ik net opnoemde,zeiden dikwijls tegen me jou vader wa goeie keeper,ze hadden immers met hem gespeld,jaren geleden praatteik in katwijk,met ouwe kattukerop de wurft daar,had vroegerin de qboys gevtb,kon mn vader goed ,had ook in duinrell gezeten,onderged,bij fam.v leeuwen,grootheden op duindicht met paarden,je vdr was een hele keeper,we hebben zelden toen gewonnen,hij was onverschrokken,en sloeg met de vuisten de bal zo ver mogelijk,was eenkeer groggy gegaan,de keeper stomte te laag o,ook zo was de oude sdap,ook die club had die opgericht,allemaal geluk.
@ Meeuwenoord: Mooie verhalen, Klaas, je vader zal ongetwijfeld een geweldige keeper zijn geweest. Je noemt ook Jaap van Exter. Ik schreef in mijn eerste stukje (http://www.volkskrantblog.nl/bericht.php?id=11116) een apocrief verhaal over dat Jaap nog getraind zou hebben met Frans de Munck op het strand van Noordwijk. Weet jij daar iets van?
wat,ik weet van de zwarte panter zo werdt die genoemd,dat ie bij vele thuiswedstrijden van noordwijk aanwezig was,ik heb hem vele malen gezien,een bekende vanhem was arie smeltink,die scheen hij te kennen uit destrand voetbal,ende wandelwedstr,die arie liep,ze pratenaltijd met elkaar.enkele jaren bracht de fam.munck,ook de vakantie door in noordwijk,ze zaten veel bij piet de vijzel,in oranjebad,of in een linnen tent,bij mn vader,of bij mn oome wilm,bij mn ome wilm deed die altijd een borreltje,ze bleken elkaar te kennen uit de marine,en de vlucht naar engeland,ome willem had schoenendoos met medailles uit de oorlog,van eienhower,montgomery en patton,ome willem had gevochten bij sicilie,monte casino,en normandieen noord duitsland,bracht t er levend af,gemeente nw,hadin47,geen huis voor hem,was in44 ,dood verklard door rode kruis,ome willem deelde later de medailles uit aan de spelende kinderen en huurde voor alle nw kinderen ,dedraaimolen af opde kermis opt jan kroonsplein.
je,had nog een mode boetiek,op het palace plein,waar nu frasher in pizzaria,staat,die waren vd dames,de munck,woonde in ,vgl,mij ik kan me verg.villa,alcor.de zuid.denneweg,misschien weet ron hoek,er meer over,ik had achter jan v kan een vriendje wonen berend h,heette die,naar spanje vertrokken,lag op hoekje daar oude zeemijn uit 1wo,een nw bollee,schijnt op strand,er een klap tegen gegeven te hebbben,weg bollee,tragisch.
@ Meeuwenoord: Waarom begin je zelf geen blog, Klaas, met al die mooie verhalen?
Volgens mij was de boetiek (mischien later) van dames de Bruin; weet niet zeker. Zij woonde inderdaad in Alco in de zuid.
Eerst in de pizzaria,later richting hoofdstraat. Dat stuk is later bij de speelgoedwinkel van Van Kan getrokken.