foto Ze hadden het gesloopt in de oorlog, maar nog niet zo gedegen dat er helemaal niéts van over was. Maar van ‘Villa Seehorst’ stonden alleen nog de fundamenten, overigens zodanig dat je er in ieder geval nog wel de omtrek en indeling van dit prachtige gebouw uit kon aflezen.  Het trappetje naar boven en de trap naar het terras, het poortje beneden.

Ik weet niet of deze stoffelijke resten later helemaal verdwenen zijn of dat men het in het kader van quick and dirty alleen maar met een berg zand overdekt heeft.

In dat geval zou enig archeologisch spitwerk nog tenminste iets moeten opleveren, maar ik vrees het ergste.

In Noordwijk maalde men er blijkbaar verder niet zo om. Daar frommelde men de herinnering een beetje weg achter een slappe vlag van de Shell en een paar slordige bloemenmozaïeken van datzelfde Shell en van Ford. Zelfs de touringcars keerde deze wat mij betreft toch gewijde plek hun achterste toe. Dat de Teutoonse Barbaar uit het Oosten nu niet met zijn klauwen van deze prachtige villa kon afblijven is tot daaraan toe. Maar dat ook Noordwijkers achteloos aan deze beschaving voorbij gingen is eigenlijk te treurig voor woorden. Ze hadden voor straf de ‘Villa Seehorst’ gewoon moeten herbouwen. En trouwens, zo zwaar was die straf op dat moment ook niet geweest, want de fundering was hen nog in de schoot geworpen ook. Toen nog wel.