Vergroot de boel uit en je doet nog eens ontdekkingen. Achter hotel-pension Hoek bevonden zich blijkens dit beeld twee hooibergen (hooibargen in plat Noordwijks). Wat die daar in hemelsnaam deden mag klaas weten. Er was bij mijn weten geen boerderij hier zo vlakbij zee (de zoute lucht had nog raar smakende melk kunnen opleveren), geiten hield men in Noordwijk niet en een kinderboerderij bestond nog niet.
Vermoedelijk bevond zich hier nog een manege, waar peerden gevoederd werden alvorens ze weer – lustig fecaliën strooiend – over het strand mochten draven. Hoorde deze manage dan bij Hoek? Of bij het naastgelegen hotel Hollander? Stonden hier de paarden van Beuk die met lange zwarte kleden om altijd zo braaf voor de lijkwagen uitliepen (en zonder zwarte kleden voor de trouwkoets)?
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 
het,is de boerderijvan kees marbus,je kon dr verse melk,kopen,met de zware storm van53,werden de koeien ,geevacueerd,links had je de uitgang van de seinpost,priekklugt,en de bomschuitenschuur,cq,rederijwoningen,ceesvd berg,redboot;woonde overkant.klaas.
boerderij van de marrebus. De Marbus.Melk kon je er gewoon kopen. Net als op de boerderij bij Admiraal, Van duin (de Ru) en van Duin ( de kovaks.Badman Maarten de Ros(Ammeraal) heeft er nog met zijn gezin gewoond. Aan de overkant woonden de Hollander dacht ik. Met een houtwerf of zo.
In mijn herinnering behoorde deze boerderij toe aan Nijs Marbus. Het is overigens niet zo vreemd dat hier een boerderij stond. Een klein stukje verder in de Schoolstraat, daar waar de oude timmerfabriek heeft gestaan van de Firma Den Hollander, was een boerderij die ook aan een Marbus toebehoorde. Dit gezin is later vertrokken naar De Vlist en hebben het boerenbedrijf daar verder voortgezet. En weer iets terug naar de Parallelboulevard, in de Krogt stond helemaal beneden nog een boerderij. Dus dat zijn er al drie binnen een straal van 100 meter.
In de eerste oorlogsjaren woonden wij in de Nicolaas Barnhoornweg, of straat. vlak naast hotel Hollander met daar haast tegenaan gebouwd die boerderij. Als kind zijnde hebben wij maar al te vaak gespeeld in die hooibergen. Halverwege de oorlog, ontploft er een zware zeemijn die tegen een strandpaal was aangespoeld. Van ons huisje waren al de ramen aan barrels en ik zat toen net boven op mijn knietjes voor het ledikant het avondgebedje op te zeggen. Toen door de luchtdruk het dak werd opgelicht en weer neer plofte, waardoor heel de zolder bedekt lag met zand. Beneden schreeuwden mijn broertje Martin en zusje Johanna, die met roodvonk in de bedstee lagen, dat heel het raam naar binnen was gedrukt en aan scherven in de kamer lag. Mijn andere zusje Isolde zat op dat moment voor dat raam te spelen met dominostenen. Zij mankeerde niets. De andere dag zijn wij naar Noordwijk Binnen verhuist en ben ik nooit meer op de boerderij geweest.
Indrukwekkend verhaal Dolf. Dank.
Aha!!De drukkerij van mij vader. (Drukkerij Dekker )had een grote spiegel ruit aan de voorkant,die toen blijkbaar ook gesneuveld is. Stukken ervan zijn toen versneden voor een bureau blad weet ik wel.Peter.