fotofotofotoDe Noordwijkse correspondent van "Het Volk" wist precies wat voor soort berichten hij bij de redactie moest aanleveren en vooral ook op welke toonhoogte hij ze moest schrijven. Het viel hem niet moeilijk om in het christelijk-liberale Noordwijk de nodige stokken te vinden om de nodige honden te slaan.

Op 10 november 1916 had hij de woningnood te pakken en klaagde hij – gespeend van iedere vorm van journalistieke objectiviteit – over de armtierige woonomstandigheden van vele Noordwijkers en over de armtierige besluitvorming van de Noordwijkse gemeenteraad.

Ik haal er een plaatje bij van de Bloeddam, in vele dorpsgeschiedenissen aangehaald als een ‘typisch stukje Noordwijk’, maar in mijn herinnering (en ook op de foto) een hoogst armoeiig stukje Noordwijk dat was weggestopt achter de façades van decadente villa’s en hotels en van lawn tennis courts en golfbanen. Maar het hoorde er wel bij en hoewel de socialistische en dus opruierige correspondent van Het Volk ongetwijfeld in dat zogenaamd liberale Noordwijk werd uitgekotst, was hij toch de man met het Grootste Gelijk.