foto Ik heb al eerder iets geschreven over het Noord-wijkse ‘Strand-hotel‘, een kolos met enige Teutoonse allure die – zo weet ik inmiddels – door de toenmalige Duitse bezettingsmacht al in de jaren 40-45 van de vorige eeuw werd afgebroken. Als het daar nu allemaal bij gebleven was……..

Maar iemand heeft het nodig geacht om het Strandhotel te laten verrijzen op een plek waar ik geen weet van heb en met een architectonische vormgeving waarvan ik geen weet wil hebben. Ik ben in dit blog vaak te hoop gelopen tegen de hartverscheurende sloopzucht in Noordwijk van de mooiste villa’s en hotels. Maar er was (en is?)  alle reden om ook te hoop te lopen tegen de in Noordwijk ook te signaleren en niet te beteugelen hang naar smakeloze nieuwbouw.

Ik geef het het huidige gemeentebestuur na: daar lijkt verandering in te komen. De plannen voor een grootscheepse renovatie van vrijwel het gehele dorp zijn doordacht en coherent en zelfs  op onderdelen zeer smaakvol. Maar het heeft wel lang geduurd voordat het zo ver was. Zó lang dat iemand de gelegenheid heeft gekregen om een nieuw ‘Strandhotel’ te bouwen, althans – of liever – een stapel harteloos op elkaar gestapelde stenen, waarlangs men slechts met plaatsvervangende schaamte en gesloten ogen heen kan kuieren.

Lees dan liever de ontroerend aardige advertentie, waarin gemeld wordt dat in juni en juli ‘mooie kamers disponibel’ waren. In het oude strandhotel wel te verstaan. In het nieuwe zullen ook wel ‘kamers disponibel’ zijn geweest, maar vast niet zulke mooie.