"Het Volk" was in de eerste helft van de vorige eeuw "het dagblad van de arbeiderspartij". De krant had in Noordwijk een ijverige, zij het welbewust anonieme correspondent, die veel (rood gekleurde) berichten naar de redactie stuurde (‘men schrijft ons uit Noordwijk’).
Van oudsher zijn Noordwijkers het socialisme weinig toegenegen geweest. Zelfs heden ten dage bezit de PVDA maar 4 van de 19 zetels in de gemeenteraad en die 4 moeten ze via een lijstverbinding nog delen met Groen Links en D66 ook. Blijkbaar heeft Henriette Roland Holst-Van der Schalk – die toch in Noordwijk geboren was – weinig van haar socialistische vuur op haar plaatsgenoten kunnen overdragen.
Het zij zo.
De correspondent van Het Volk legde zich er in ieder geval niet bij neer en hij trok voortdurend ten strijde tegen armoede en verval onder het arbeidersproletariaat, de grove tegenstellingen tussen de verkrotting van het oude dorp tegenover de weelderige badvilla’s die er werden gebouwd en tegen de christelijkheid in het algemeen en de papen in het bijzonder. Op 16 januari 1916 had de correspondent het weer helemaal gehad en fulmineerde hij tegen een katholieke aannemer die geweigerd had een werkman aan te nemen omdat die de secretaris was van de afdeling Noordwijk van de Timmerliedenbond en van de SDAP (en – voeg ik eraan toe – misschien ook wel omdat hij de Noordwijkse correspondent van Het Volk was).
Ziedend moet deze werkman, secretaris en correspondent geweest zijn, zo ziedend dat hij – thuisgekomen – onmiddellijk de pen ter hand nam, zijn stukje schreef en doorstuurde naar de redactie. Zo ontzettend ziedend dat hij en passant heel Noordwijk betitelde als "het bolwerk van katholieke domperij, waar het drankgebruik een betreurenswaardige hoogte heeft." "Katholieke domperij" is een pleonasme, want ‘domperij’ betekent voor zover ik kon nagaan: een vorm van onderdrukking die door socialisten en gereformeerden gelijk vrijwel automatisch met het katholicisme verbonden werd.
