Soraya Esfandiary Bakhtiari werd geboren in Isfahan op 22 juni 1932 en heeft de langste tijd van haar leven bekend gestaan als de ex-keizering van Perzie. Die titel was niet helemaal juist, want in de tijd dat ze met de Shah van Perzie getrouwd was, was de titel ‘ keizerin’ nog niet in gebruik (dat voorrecht werd slechts haar opvolgster Farah Dibah gegund.
De Bakhtiari familie was één van de machtigste families van Perzie, de oude Bakhtiari was voor de Shah een lelijke sta-in-de-weg, hoewel hij nota bene zijn schoonvader was (misschien: juist omdat hij zijn schoonvader was). Pa Bakhtiari werd dan ook snel tot ambassadeur in Duitsland gebombardeerd om nooit meer naar Iran terug te keren. Overigens: zoals bekend moest de Shah uiteindelijk ook op de loop. Soraya’s moeder was een Duitse die in Moskou geboren was en haar broer, Bijan Esfandiary, schijnt helemaal nergens voor gedeugd te hebben (dat was althans de opvatting van de Shah).
Het huwelijk tussen de Shah en Soraya duurde van 1951 tot 1958. Uit het huwelijk kwam geen troonsopvolger voort. Dat was achteraf ook niet nodig, maar het was wel de reden van de scheiding.
Soraya begon aan een odyssee door de hele wereld, vrijwel voortdurend op de hielen gezeten door een vast peloton paparazzi die haar in alle uithoeken achtervolgden. Haar moeder Eva en haar broer Bijan waren meestentijds degenen die als chaperonnes optraden en zij reisden dan ook lustig met haar mee. Ze kwam ook regelmatig in Noordwijk, op bijgaande foto zelfs in een voor die dagen wel heel erg kokette ‘leren spijkerbroek’ . Meestal verbleef ze in Huis ter Duin, waar door eigenaar Tappenbeck (en niet ‘Tabbenbeck" zoals hierboven abusievelijk vermeld staat) een stukje privé-strand voor haar werd gereserveerd. Maar achter ieder helmbosje op het duin lag wel een verslaggever of fotograaf, dus lang bleef ze meestal niet. Mama Esfandiary en broertje Bijam waren volgens de berichten ook hier van de partij.
Soraya stierf op de leeftijd van 69 op 26 oktober 2001 en werd in München begraven in het graf van haar verbannen ouders. In 2002 stond er plotseling op haar tombe geschreven "miserable parasite", gevolgd door de woorden "Didn’t work from the ages of 25 to 60".
Ze hoefde waarschijnlijk ook helemaal niet te werken, want ze zal aan haar scheiding wel een aardige alimentatie hebben overgehouden, vermoed ik, maar grafstenen bekladden is uiteraard iets van de verkeerde orde. Bijam had vervolgens niets of niemand meer om over te waken of op te parasiteren (hij was de werkelijke "miserable parasite") en stierf precies een week later.
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 