foto  

Ik had een oom die in Noordwijks dialect alleen van ‘garnt’ sprak als hij garnalen bedoelde. Je kon tegen vijven altijd terecht op het Jan Kroonsplein, waar een oude Zeëer dan terug was van zijn dagelijkse garnalentrek en de buit – vers uit de kookpan – ter plekke verkocht. Bijgaande foto werd me – met dank aan R. – toegestuurd en toont een ‘garnalenvisscher’.

Wie die ‘visscher’ precies is wordt op het eerste gezicht niet duidelijk, maar ik ga voor de twee mannen die geknield op de grond liggen en voorkomen dat de laatste garnaal er nog van tussen zou knijpen. De man rechts lijkt me de handelaar die de vangst komt opkopen, de rest is versiering, inclusief de kinderen in de schelpenkar. De foto is óngedateerd, de mensen erop gedáteerd en de garnalen tijdloos.

‘Garnt’ lijkt me een term die inmiddels al wel – met mijn oom – zal zijn uitgestorven, want al googelend kom ik die term niet meer tegen, behalve op die ene site waar de neerlandicus professor Garmt Stuiveling abusievelijk ‘Garnt’ wordt genoemd. Maar Stuiveling was geen garnaal. Hij was veel groter dan dat.