fotoAchterin de foto valt er meer zonlicht tussen de wilgen door dan voorin. Het kon nog aardig donker zijn op de Voorstraat als de knotwilgen volop in hun bladertooi waren gehuld. Toen in ieder geval nog, toen de elektrische tram hier nog niet reed (vóór 1912) en er nog geen bedrading nodig was, hoog boven straatniveau. De stoomtram kon zijn stoom nog wel tussen de bladeren door dampen, maar een elektrische spanningsdraad door het lover was andere koek. De knotwilgen dienden korter gesnoeid te worden en reikten nauwelijks meer naar elkaar toe, zoals hier nog wel het geval was.

De manspersoon op de foto staat er bijna ook als een knotwilg bij: half verduisterd, maar onmiskenbaar aanwezig, sigaret achteloos in de mondhoek. Hij staat er in het middelpunt: links staat het personeel van Hof van Holland bescheiden richting de fotograaf te staren. De man rechts doet geen poging te poseren, maar hij maakt het tafereel toch compleet. De foto is zo verschrikkelijk scherp dat je de gevels ver achter hem prachtig naar voren kunt halen, alsof je een werkelijkheid terugtovert uit het zwarte gat van het verleden.

Op de hoogte waar de man staat gaat het dubbelspoor van de tram over op een enkelspoor. Maar het mooiste spoor is dat wat getrokken wordt door de bomen en dát spoor is voorlopig – en gelukkig – nog onuitwisbaar.