fotoIn een bespreking in ‘Die Welt’ van de Duitse vertaling van Margriet de Moors "Zee-Binnen" is de recensent hoogst geïntrigeerd door de ‘Oude Zeestraat’ die in het boek zo’n belangrijke rol speelt. Belezen als hij is haalt hij er maar direct Thomas Mann bij die ook al iets had met die ‘Oude Zeestraat"

Der Weg von Zee nach Binnen ist alltäglich und doch komplizierter und gefahrvoller, als wir denken. Schon deshalb gehören entsprechende Reiseberichte zum Lieblingsstoff der Weltliteratur. Ein Spezialist für derartige Logbücher aus dem Innenleben war Thomas Mann – der, vielleicht ein Zufall, Noordwijk und die Straße zwischen Zee und Binnen gut kannte. Drei Mal hat er hier Urlaub gemacht. 1939, 1947 und 1955. Im Tagebuch kann man nachlesen, wie er von Ehefrau Katja chauffiert im Auto über die Oude Zeestraat rollt, und fast fürchtet man um ihn: "Abfahrt mit K. Sehr nervös u. vom Abschied erschüttert bei der nicht leicht zu findenden Ausfahrt im Radfahrergewimmel. High Way und Straße nach Noordwijk. Ankunft hier 1/2 8 Uhr, allein zu zweien . . . Windstille."

Wat De Moor nu precies aanduidt met ‘Oude Zeestraat’, welke straat haar daar nu bij voor ogen stond blijft een beetje mistig. Het kan de latere Oude Zeeweg zijn, maar voor hetzelfde geld ook de Van Panhuysstraat (waar ze in haar jeugd woonde) en – het verlengde daarvan de andere kant op – de  Van den Mortelstraat. Als je heel ver terug gaat in de tijd kom je met ‘Oude Zeestraat’ zelfs terecht in de Douzastraat, die ooit zo heette. Maar dat was al veel verder terug dan de tijd waarin de roman van De Moor zich afspeelt.  Het kan ook nog de tegenwoordige ‘Grent’ geweest zijn, want die heette voor de oorlog ook gewoon nog ‘Oude Zeeweg’.

We houden het op wat we tegenwoordig de Oude Zeeweg noemen, "Highway und Strasse nach Noordwijk."