Noordwijk aan Zee is tegenwoordig – zeker in de oude kern – een doolhof van nauwe straatjes en veel te drukke winkeltjes. Niet een plek waarin je heg en steg gemakkelijk kunt vinden. Blijkens deze foto was dat vroeger anders. Het dorp zag er niet uit alsof het op de tekentafel ontworpen was, huizen stonden wat schots en scheef door elkaar. Maar er was nog wel ruimte en lucht om te ademen en er was voldoende doorkijk om je te allen tijde te kunnen orienteren op waar wat was en waarom.
Nu niet meer. Nu kun je er op een vierkante halve kilometer verdwalen, omdat je bij iedere hoek die je omslaat tegen weer een blinde muur op loopt.
Vroeger was dat anders. Vroeger kon je je tussen alle arbeiders- en visserswoningen door altijd op deze of gene villa orienteren en als je de weg écht kwijt dreigde te raken, was er altijd nog Huis ter Duin.
Vroeger was je nooit de weg kwijt. Nu alleen maar.
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 