fotoIn september 1955 waren de ministers van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal bijeen in Noordwijk (ik veron-derstel in Huis ter Duin). Belangrijk agendapunt was de tussenrapportage van de Belgische minister van Buitenlandse Zaken, Paul Henri Spaak, die met een naar hem vernoemd comité studeerde op de moge-lijkheden van verder-gaande samenwerking en integratie in Europa.

Maar het probleem was dat de Commissie-Spaak alle politieke voor- en afkeuren in zich verborg en het tussenrapport was dan ook een enigszins kleurloos verhaal. Vervolgens nam niemand echte verantwoordelijkheid voor het stuk, laat staan voor een kloek besluit. De verwachtingen die men juist van dit stuk had, keerden zich om in teleurstelling en bij sommige delegaties (de Fransen) in boosheid op de Nederlandse minister Beyen die als gastheer wel wat verder zijn nek had mogen uitsteken dan hij (niet) deed.

Een jaar later ging het al wat beter en het rapport van de Commissie-Spaak zou uiteindelijk de basis vormen voor het verdrag van Rome, zeg maar de geboorte van de Europese Economische Gemeenschap. Volgens de meeste perscommentaren was  ‘Noordwijk’ weinig succesvol geweest. Voor  politiek tekenaar Jordaan was – in zijn prent, getiteld "Naseizoen in Noordwijk"  – wel duidelijk waarom.

(prent "Naseizoen in Noordwijk": uit Atlas van Stolk / Het geheugen van Nederland)