fotoHet strand voor Huis ter Duin, jaren dertig. Of liever: het bádgedeelte van Huis ter Duin, want het hotel had wat extra zorg voor haar gasten. De happy few hoefden niet helemaal af te dalen naar die zanderige vlakte vol met kuilen en obstakels en ongemakkelijk zittende strandhokjes.

Het is daar beneden dan ook opvallend leeg zeker vergeleken bij de drukte in het badgedeelte zelf.  En het gewone volk was niet welkom op het strand vóór het hotel. 

Het was mooi weer, dames baden zon, de schaduwen zien er sterk uit en de sfeer is ontspannen. Aan die schaduwen te zien is het nog ochtend – 11 uur schat ik in – de zee beneden trekt zich langzaam terug. Het wordt eb.

Er zijn veel verschillen: de mevrouw vooraan draagt al een modern badpak, dat van het voor haar staande jongen of meisje is al weer van een epoche daarvoor.

Sommige gasten lopen rond in een dikke badjas, andere in een zomers witte outfit.

Er is slechts één heer die in driedelig zwart, de handen op de rug, alle taferelen wat onwennig en betrapt gadeslaat. 

Een doodgemoedereerde ochtend aan zee.