fotoHet rijtje huizen moet al vroeg gebouwd zijn. Op vrijwel alle oude foto’s die er van dit punt zijn gemaakt valt er wel een glimp van op te vangen. Het was jaren later een heuse "salon du thé", ik heb er al eens eerder over geschreven. Ik wist niet welke nering voordien in deze panden was ondergebracht, maar dat wordt aan de hand van deze foto al wel duidelijker, hoewel.

Het eerste pand is flink beschilderd met ‘Zonnebloem’ en ‘Jan Nico Roest’, maar of het nu een pension, een woonhuis of een reformzaak was wordt niet helder. Ernaast zat een modezaak, getuige het deftige ‘Modes’ op de gevel en daarnaast zat een fotohandel, maar nog verderop zijn we het spoor al weer bijster.

Laat onverlet dat het een mooie momentopname is: de fietser die wegrijdt, de auto die eraan komt, de moeder met het kind die schichtig omkijkt of er nog meer verkeer aankomt voordat ze de straat oversteekt. Het kind lijkt helemaal niet mee te willen. Die ziet een mooi plaatje in de etalage van de fotohandel, maar moeders heeft geen geduld. Waarom eigenlijk niet? Als deze foto iets uitstraalt is het de serene rust en de volstrekte overbodigheid en banaliteit van enige vorm van ‘haast’.