Het was nog ver voordat busladingen Duitsers in lange files naar de kust reden, voor opstoppingen zorgden bij de lokale verhuurbureaus (VVV en Haase onder andere) en uiteindelijk iondergebracht werden bij tal van particulieren ("Zimmer mit Frühstück"), desnoods in het aardappelgat in de schuur.
Nog later of ongeveer tegelijkertijd kwamen ze ook met hun Gogomobielen, hun Volkswagens, hun DKW’s ("Deutsche Kinder Wagens") hun Opels ("Jeder Popel eine Opel"), Messerschmidts en Mercedessen. En nog steeds allemaal op zoek naar logies, bij voorkeur op 1 minuut lopen van het strand. Geleurd hoefde er toen niet te worden met hotels, pensions, kamers etc, ze liepen vanzelf wel vol.
Toen nog niet. Toen gaf men een brochure uit zoals bijgaande uit 1916, waarin niet alleen hotel- en pensionruimte wordt aangeboden, maar ook gemeubileerde kamers en zelfs hele villa’s.
Nu loopt Noordwijk ook zo snel niet meer vol. Folders als deze vind je nu op internet als onderdeel van grotere sites als booking.com of de hotelsite. Zo’n mooi foldertje als je ook later nog wel had op de desk van de VVV aan De Grent zal er ook wel niet meer wezen.
De Duitsers komen niet meer met bussen of met auto’s. De meesten komen helemaal niet meer. Ze gaan naar Mallorca of naar Benidorm of naar hun 2e huis in de Bayerische Alpen. Noordwijk ist auf einmal viel zu weit weg.
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 