Met de foto is iets aan de hand. Het Oranje Hotel prijkt fier naar voren, maar daar links achter lijkt een atoombom gevallen te zijn. Er ontbreekt nogal wat, om te beginnen de bovenkant van "Im Weissen Rössl" daar links (de benedenetage staat er nog wel op, die kon men blijkbaar niet onopgemerkt wegpoetsen). En verder daarachter: er stonden – schots en scheef weliswaar – nog een paar huizen en winkeltjes, er was de kop van de Hoofdstraat met Pension Zeezicht en helemaal ter linkerzijde hadden we wellicht ook nog een glimp van het Palace Hotel kunnen meepikken, ware het niet dat.
Ware het niet dat hier op oer-stalinistische wijze de werkelijkheid geweld is aangedaan: de omgeving is uitgegumd. En nog lelijk ook: wat daar boven het terras te voorschijn komt is geen natuurlijk wolkenhemel, maar een met krijt of andere bleekmiddelen weggevaagde achtergrond. De eigenaar van Hotel Oranje verkeerde blijkbaar in de veronderstelling dat zijn nering – aldus scherper gesneden tegen de leegte van de achtergrond – beter tot zijn recht zou komen. Ik had het anders aangepakt: Ik had niet de omgeving léég gemaakt, maar het terras vól. Ook niet helemaal kosjer als het gaat om de weergave van de werkelijkheid, maar wel aantrekkelijker en vanzelfsprekender.
De Rest 33: De Achtergrond
