De schrijver van de brochure, waarmee het Palace Hotel in 1912 werd gelanceerd leefde in een tijd waarin alles nog in opbouw was. Een Nieuwe Tijd, waarvan Huis ter Duin al eerder en nu het Palace een voorbode was. Het zou allemaal goed komen met Noordwijk, daar kon iedereen op rekenen. Vergezichten in de tijd, over Duitse middenstanders uit het Ruhrgebied die met hun VW Kever Noordwijk in de jaren zestig en zeventig zouden overstromen had hij daarbij niet op de harde schijf: het ging om ‘elite-vreemdelingen’, die weggezogen zouden worden uit ‘Europeesche beschavings- en weeldecentra’. Niets meer. Niets minder. Noordwijk als een mondain oord van de Europese rijken, het Monte Carlo van de Noordzee, St.Tropez aan het Schie. Het is van een ontroerende verbeelding en toch niet helemaal naief: Noordwijk kreeg al snel de naam een luxe badplaats te zijn, die zich in vele opzichten onderscheidde van meer down-to-earth-achtige plekken als Katwijk, Egmond en Castricum, Ter Heide, Oostvoorne en Cadzand. Zelfs de veronderstelling dat Noordwijk ook in het Europeesche niet onopgemerkt zou blijven kwam nog wel een beetje uit, maar toch.
Toch was het gauw over. Het massatoerisme dat vanaf de jaren vijftig opkwam (middenstanders uit Zutphen of Arnhem die in pension gingen) en later de Duitsers uit de jaren zestig en zeventig spoelden alle elitaire glans bliksemsnel weg, daarbij geholpen door een visieloos gemeentebestuur dat de sloop van de mooiste hotels en villa’s toestond, horekaffers die tenniscomplexen compleet de vernieling indraaiden, patatbakkers die Hoofdstraat en Vuurtorenplein onderdompelden in een vettige walm van aangebrande vetten en pyromanen die zich vergrepen aan hotels. Dat laatste durf ik niet zo hard te zeggen als ik het op schrijf, maar het waren wel de verhalen die de ronde deden. De elite-vreemdelingen hadden zich toen al grotendeels teruggetrokken in de modieuze bungalows en boerderettes waarmee ze de Zuidduinen mochten volplempen, "als had een weldoende fee met milde hand gestrooid". En ’s zomers gingen ze toch maar weer terug naar het echte Monte Carlo en het echte St.Tropez.
Het gemeentebestuur van Noordwijk doet nu – even lofwaardig als naarstig – pogingen om met weer nieuwe vergezichten de neergaande trend om te buigen. Pogingen om tenminste weer ‘onderscheidend’ te zijn, iets waarvoor ook de schrijver van de Palace-brochure erg zijn ontroerende best deed.
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 