fotoAan fantasievolle tekenaars heeft het door de eeuwen heen in Nederland niet ontbroken. Maar in de jaren 30 en 40 van de vorige eeuw, had het allemaal wel iets kleins en aandoenlijks, mede getuige bijgaande kaart. De aandoenlijkheid van de tekening zit’ em vooral in de dingen die niet kloppen:

–    "Groeten uit Noordwijk aan Zee" staat erboven, maar ik maak me sterk dat er meer van dezelfde kaarten in omloop waren met nog meer groeten uit nog veel meer andere toeristische oorden dan Noordwijk alléén.

–     Verder gaat het hier om een getekend kindvrouwtje, of liever: een relatief klein meisje dat een relatief grote tekst uitspreekt.

–    Dat ze is weggedroomd in een stoel die je toen in Noordwijk niet zo gauw zou vinden is tot daaraan toe. Dat ‘weggedroomde’ is nog wel verklaarbaar tegen de achtergrond van het geschrevene. Maar dat ze een paar schreeuwende sternen om haar heen heeft, moet haar allang wakker hebben gemaakt.

–    Het water dat langzaam stijgt en dat tuttige hondje dat heimelijk wegkomt, zonder het bazinnetje te waarschuwen voor de nakende vloed maken de boel er ook al niet geloofwaardiger op. 

–    Wat heet ‘vloed’ er dreigt een allesverzengende donderbui op de achtergrond, die al de nodige wind voor zich uit moet stuwen en in ieder geval de zeilboten op de achtergrond scherp aansnijdt.  

Als de werkelijkheid zou worden rechtgedaan, had het kind daar met wapperende haren, ogen vol angst en ontzette verbazing moeten zijn afgebeeld, half oprijzend uit een door de storm luid klapperende stoel. Quod non. Die ‘hartelief’ moet wel veel indruk hebben gemaakt op de jongedame, dat hij haar zo maar in een andere wereld heeft weten te krijgen dan de werkelijkheid om haar heen. Maar ja, misschien doet harteliefde dat wel altijd.