De Shell-pomp staat daar als een landmark in een eenzaam, nog niet door andere opzichtelijke reclame aangedane omgeving. Een jager, roerloos speurend naar ‘knorrende beesten’ (Bordewijk) om af te schieten. Maar hij moet even hebben staan slapen, want de prooi is hem net voorbijgereden en het ziet er niet naar uit dat veel prooien zullen volgen. Nóg niet, want de Quarles van Uffordstraat (die op de foto nog abusievelijk Quarles van Uffordweg heet) zou in latere jaren wel een andere aanblik geven. Het zou in de jaren zestig en zeventig een hoofdverkeersader worden voor automobilisten, die hun auto op een warme zondagochtend graag tot naast hun strandstoel wilden parkeren. Maar de stroom van auto’s die vaak al tot aan Voorhout toe gegroeid was, liep onverbiddelijk dood op het Vuurtorenplein en voor een parkeerplaats op het Wantveld was het dan al veel te laat. En aan het eind van de middag stond die hele bliksemse file weer de andere kant op. De gemeente Noordwijk werkte met man en macht om het stromend blik in beweging te houden. De op de foto nog mooi ter weerszijden aangelegde rozenperkjes moesten het al snel ontgelden en worden ingeruild voor parkeerplaatsen, maar ook dat kon de steeds meer aanzwellende stroom niet indammen. Het werd alléén maar blik.
De jager stond misschien helemaal niet te slapen. Hij had zijn plekje al gevonden en verkneukelde zich op de rijke tijden die spoedig zouden aanbreken. Hij liet dit ene knorrende beest lankmoedig voorbij hupselen in de wetenschap dat latere beesten zich vroeg of laat vanzelf als prooi zouden komen aandienen, smekend om alsjeblieft met lood te worden volgegoten . En ze diénden zich aan en ze sméékten en ze wérden volgegoten.
ToeToegift 30: De Quarles, De Jager en De Knorrende Beesten
