fotoHet kan natuurlijk niet missen, een plaats die aan de zee ligt is al gauw naamgever voor de boten die erop varen. Afgezien van de oude bomschuiten die allemaal het predikaat ‘NW’ kregen zijn er nog wel andere boten geweest, ik schreef daar al eerder over. O.m. over de MS Noordwijk, die in 1958 was gebouwd op de werf Blohm & Voss in Hamburg. Het schip – met een tonnage van 11398 – was eigendom van de Stoomvaatmaatschappij Wijklijn en vervoerde vooral steenkolen. Vanaf 1969 voer de boot onder Duitse vlag als de „Lucie Schulte“ en vanaf 1976 als de „Matumba“ onder Griekse vlag. Op 13 augustus 1981 kwam het schip in India onder de slopershamer terecht.

Dan te denken dat daarmee alle sporen van het schip zijn uitgewist is niet juist. Afgezien van een foto en een toevallig passerend blog van iemand die over Noordwijk schrijft, is er in dit geval nóg iets: een model van de MS Noordwijk, dat te koop wordt aangeboden op de Duitse e-baysite voor een schamele 6 of 7 euro (Versandkosten 5 euro). Om een verder beeld te geven: het model is van metaal, het is 130 mm lang en de schaal is 1:1250. Een klein eerbetoon aan een schip dat geen lang leven beschoren was.

PS Bij alle schepen die Noordwijk heetten zag ik er nog één over het hoofd (als schepen al een ‘hoofd’ hebben): een eerdere MS Noordwijk. Op de prachtige site van C.E.A. van Boeckel:  An illustrated history of Dutch shipping staat die afgebeeld en wordt ook summier de geschiedenis van het schip verteld (de beeldschone tekeningen zijn van die site niet over te nemen). Het ding was kort voor de Tweede Wereldoorlog gebouwd op de werf van J.Smit Czn, te Alblasserdam en – net als zijn hierboven beschreven navolger – eigendom van de Wijklijn. Het schip raakte in de meidagen van 1940 ingesloten in de Rotterdamse haven als gevolg van de aldaar door de Duitsers gedeponeerde mijnenvelden. Onder de naam RO 10 werd het  vervolgens door de Duitse Kriegsmarine gevorderd voor de Duitse invasie van Engeland in 1940 (die gelukkig niet doorging). Het schip werd na de oorlog in Noorwegen teruggevonden (het was  voor een benodigde reparatie in Christiansand terechtgekomen) en kwam in 1945 weer in dienst. Het MS Noordwijk voer vanaf 1955 onder Noorse vlag als de Varangberg. Vanaf 1960 onder Libanese vlag als George C. Het schip strandde in 1962 bij La Coruna en ging daarbij verloren (43.50 N – 09.50 W).