


Noordwijkers zorgden altijd wel goed voor hun planten en bloemen en kruiden, sterker nog ze vonden ze zelfs uit. S.A van Konijnenburg had er geen moeite mee om nieuwe hyacinthen op de markt te brengen die na eindeloos kruisen en bestuiven met vele voorvaderen en –moederen op de wereld kwam. Salman had kleurrijke proeftuinen aan de Boerenkant en werd groot met de daar gekweekte gladiolen. Onbestoven tulpenrassen waren voor veel Noordwijkse bedrijven een gemakkelijke prooi. Een zekere Van der Berg uit Noordwijk (info via een Duitse website) deed in 1969 ook iets met dahlia’s. Zijn (of haar) boreling ging verder door het leven als "Glorie van Noordwijk" en nazaten van deze prachtige bloem bereisden de hele wereld.
Als je nu op internet googled op "Glorie van Noordwijk" krijg je – naast een zelfbenoemde hotelketen aan de Parallel-boulevard in Noordwijk – talloze plaatjes op je scherm van deze Blom der Blommen. Het gekke is echter dat alle afbeeldingen die ik van De Glorie vind volstrekt niet op elkaar lijken, althans niet kwa kleur. Het ding behoort oranje te zijn – daar zijn de meeste sites het ook wel over eens. Maar de erbij afgedrukte foto’s geven blijk van een hoop misinterpretatie van wat onder ‘oranje’ moet worden verstaan.
Nog gekker is dat vrijwel iedere site weer een andere lengtemaat van ‘De Glorie’ opgeeft. Denen spreken van een højde van 110 cm, Zweden houden de höjd op een magere 80 cm, Duitsers hanteren een Höhe van 90 cm en een Italiaanse website rondt het voor het gemak allemaal maar af op 100 cm. De Spanjool noemt wijselijk helemaal geen hoogte, maar is nog wel zo aardig om te vermelden waar die (niet erg oranje) foto is gemaakt: La fotografía está realizada en el Real Jardín Botánico de Madrid (España), donde se realiza una plantación anual de Dalias de distintas clases. Maar dan verpest hij het allemaal weer door even abusievelijk als consequent alleen maar te spreken van „ Glorie van Naardwijk". Aan Spenja es da dohlio neut bestaad.
