
Ik herinner me nog wel dat het er zo uitzag, maar of het ook nog ‘Tearoom Victoria’ heette weet ik niet meer. Het terras was smal en je voeten strekken onder tafel kon bijna niet zonder de vele passanten op de stoep (die er later kwam) te laten struikelen. In de tearoom zal wel uitgebreid en misschien zelfs exclusief thee geschonken zijn. Vast geen sterke drank en misschien stond zelfs de koffie hier op de zwarte lijst. Eén soort thee, niet de 40 verschillende smaken die tegenwoordig uit de vaksgewijze theedozen van Douwe Egberts worden geserveerd. Gewoon, straighte Ceylon-thee, niks mis mee, met hooguit een wolkje melk om het helemaal Engels te laten lijken.
En weer zo’n mooie ingekleurde foto. De fotograaf en/of amateurschilder heeft er wel zijn best opgedaan, opzettelijk alleen hier en daar wat accenten zettend en verder afblijvend van het geheel. Met als eyecatcher dat vreemde blauwe vlekje aan het balkon van ‘Victoria’. Ondetermineerbaar, maar met gevoel voor het mooie en kleine, warm en krachtig net als de thee die één etage lager aan de gasten werd geserveerd.
Nota Bene Bij nader inzien blijkt het het ingekleurde dakje te zijn van een lantaarn.

